5 วัน แห่ง เขา ชน ไก่
ณ๊ กอง ร้อย สอง หมวด สอง กั๊ฟ ฟ
การเข้าค่ายปีนี้ถือว่าเปนปีสุดท้ายที่ดั้ยเข้า จึงต้องเก็บเรื่องราวต่างๆเกี่ยวกับการเข้าค่ายครั้งนี้เอาวั้ยหั้ยดั้ยมากที่สุดเท่าที่เรานั้นจะทัมดั้ย แระครั้งนี้ก้อถือว่าเปนการเข้าค่ายที่สนุกที่สุดเรย ถึงแม้ว่าเรานั้นจาเหนื่อย จะเมื่อย สักเพียงใด ก้อคงไม่เท่ากับครูฝึกที่สอนพวกเรามาตลอด เมื่อไปถึงวันแรก ร้อนจนแทบทนไม่ไหว แระอยากกลับบ้านมากที่สุด เมื่อพิทีการเปิดการเข้าค่ายภาคสนามเริ่มขึ้น เราก้อเริ่มการเดินทางที่แสนพิเศษนี้ ครูฝึกทุกคนถึงแม้ว่าท่านจาดุไปบ้างแต่ท่านก้อจัยดีเราเสมอตลอดทั้งห้าวันนั้น ครุฝึกดูเราอยุ่ตลอด แต่ก้อคอยสอนแต่สิ่งดี ๆหั้ยเราเช่นกัน ทั้งห้าวันนั้นเราดั้ยทัมสิ่งที่เราอยากทัม ซื่งนั่นก้อคือการดั้ยยิงปืน ดั้ยยิงทั้ง บีบีกัน แระเอ็มสิบหกเรยรวมทั้งเพื่อนๆที่มาจากต่างถิ่นต่างแดนกันแร้วมาอยุ่รวมกัน มิตรภาพนั้นดั้ยเริ่มก่อตัวขึ้นเรื่อยๆถึงแม้ว่ามันจามีเวลาแค่เพียงห้าวัน ก่อไม่เปนรัย เราดั้ยอยุ่กอง102 หมวด 2แระครูที่มาคอยคุมพวกเราก้อคือครูผึ้ง ตอนที่เจอหน้ากับครูผึ้งครั้งแรก ครูเค้าทัมท่าทางนั้นดุมากกกกก แต่พออยุ่ไปๆ ครูก้อเปนคนตลก ขึ้นมาซะงั้น ครุเค้าชอบสั่งหั้ยพวกเราพูดนั่นพูดนี่ตลอด แระต้องพูดหั้ยเสียงดัง หรือไม่ก้อตะโกนเรยที่เดียว แต่หมวดเราก้อบ้าดั้ยจัยครูเค้าเหมือนกันไม่ว่าจาสั่งหั้ยพูดรัยร้องรัยก้อทัมหมดจน หัวหน้าชุดครูฝึกตั้งสมยานามหั้ยกองร้อยสอง ว่า “กองร้อยสองบ้าที่สุด” แระก้อมีเพงของหมวดเราที่ครูผึ้งดั้ยหั้ยวั้ยนั่นก้อคือ บทเพงนี้
คติประจำกองพัน
ที่61 ไปตายเสียดีกว่าถ้าครูฝึกเค้าสั่งแร้วทัมไม่ดั้ยทัมไม่ไหวทัมไม่ทัน จ้า จ้า จ้า เฮ้ย เฮ้ย เฮ้ย

และ เพลง …

สถานะภาพ
กองพันที่61 ทั้งโสดทั้งซิง แข็งแกร่งบึกบึน มีการป้องกันไข้หวัด2009 นะจ๊ะ นะจ๊ะ นะจ๊ะ

พอถึงวันสุดท้าย เรารุ้สึกว่าไมอยากกลับเรยแระอยากหั้ยมีการเรียนร.ดไปอีกเรื่อย ๆ ๆ ถึงแม้ว่าเราจาจบปีนี้ไปแร้วแต่ถึงยังงัย เราก้อจาขอเกบความทรงจำนี้วั้ยตลอดปัย…